Veel aandacht wordt besteed aan het ontwikkelen van nieuwe kennis en relatief weinig aan het inplanten van die kennis bij de eindgebruikers. Kennis blijft op die manier een stroom van bovenaf. Het omdraaien van de stroom begint bij een goede vraagstelling van onderop. En die goede vraagstelling blijft vaak uit. Best practices worden niet vanzelf general practices. De omstandigheden zijn telkens anders zodat een kopie ook niet te maken valt. Het is daarom veel belangrijker om de omstandigheden te scheppen waarin elke nieuwe situatie zelf de leerweg kan bewandelen.

Met de goede omstandigheden en vragen is het mogelijk om nieuwe kennis in de eigen leerweg op te nemen. De variatie aan programma’s, kenniscentra en groeperingen is groot. Vanuit bestuurlijk en maatschappelijk oogpunt is een consolidatieslag nodig.
Stop met aanbod van beleid en kennis en begin eens aan de praktische kant.

1 Ho! - niet verder! Het moet anders!
‘Iedereen op kop’ betekent dat iedereen zelf richting geeft aan de eigen koers. Niet alleen gericht op een beperkte kopgroep, maar op een brede groep. Die andere houding ontstaat niet vanzelf. Daarvoor moet veel ‘op de kop’ worden gezet. Denken en doen vanuit de praktijk vraagt andere werkvormen en structuren.

2 Verbreden
Om vernieuwing echt breed tot stand te brengen moet er een plek komen waar leren en toepassen op grote schaal kan plaatsvinden. Dat zou kunnen in regionaal (dicht bij lokaal) opgezette kennis-, leer- en doekringen. De verantwoordelijkheid ligt bij het rijk om kennis te bundelen, én bij de gemeenten om regionale kennis-, leer- en doekringen te organiseren die de juiste vragen stellen.

3 Verdiepen
Naast het verbreden van bestaande kennis is een verdieping nodig op het gebied van integraal werken met de burgers en bedrijven. In de huidige praktijk ervaart GIDO de noodzaak om tot verdieping te komen rond thema’s zoals onder meer het maatschappelijk rendement van duurzaamheid, het versterken van kennis en kunde over gebiedskwaliteiten, de verbinding leggen tussen leefbaar en duurzaam en greep krijgen op de mondiale component van duurzaamheid.

4 Basisstructuur
In het navolgende schema is de basisstructuur aangeduid Het leren in de regionale praktijk staat voorop. De inhoudelijke focus wordt ‘ter plekke’ bepaald. 

De basisstructuur is georiënteerd op veelsoortige, vooral regionaal georganiseerde, werkverbanden. Hier vindt het leren en doen in de praktijk plaats. De eigenheid -passend bij de eigen cultuur en gewoonten-  van het werkverband is belangrijker dan een vaste organisatorische vorm.
Op centraal niveau genereert een Leer- & reflectiegroep kennis, vanuit de vraag van de LOK-groepen. Verder is er nog een aanjaageenheid, die zorgdraagt voor de faciliteiten voor in LOK-groepen en de Leer- & reflectiegroep.