De wijk is ontstaan in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw en dankt zijn naam aan het parkje tussen de Molenstraat en de Fonteinstraat.  Tot de Vosseparkwijk wordt gerekend het gebied ten westen van de stadsgrachten tot de oude Dokkumer spoorlijn, ter hoogte van het FEC / World Trade Center, de vroegere Frieslandhallen. 



In de jaren twintig zochten de gemeentelijke straat- naamgevers naar nieuwe namen voor de aan te leggen Vosseparkwijk. Vers in het geheugen stond de oude molen aan de Westersingel, Het Lam, afgebroken in 1919. En zo kwam er een Molenstraat.

Voor de wijk Vossenpark is een duurzame aanpak ontwikkeld. Concreet ging om het realiseren van een forse energiebesparing, en het realiseren van investeringen ter verhoging van de veiligheid en kwaliteit van het wonen. Innovatieve manieren van bewonersparticipatie zijn beproefd.

Meest concrete en aansprekende resultaten

De doelstelling was om op wijkniveau zoveel energie te besparen dat aantoonbaar 10 % minder CO2 werd uitgestoten dan bij de start van het project. Deze doelstelling is gehaald en dat is een mooie prestatie. Centraal stond een weddenschap die door de gemeente en het energiebedrijf met de wijk is afgesloten. Als beloning voor het behalen van de doelstelling zou de wijk van de gemeente zonnecollectoren op het dak van het wijkgebouw krijgen en van het energiebedrijf geld om de speeltuin op te knappen.

De trigger voor het project was daarmee geen ingewikkeld verhaal over duurzaamheid, maar een simpele doelstelling. Door de weddenschap ging het leven in de wijk, en verspreidden de wijkbewoners ook zelf de boodschap. Dit gaf ook een sociaal proces in de wijk. Bewoners werd ook een onderzoek aangeboden naar de bouwkundige kwaliteit van hun woning én de mate waarin de woning energiezuinig is.
Het idee was dat de bewoners daarna gemotiveerd zouden zijn om in hun woning op beide aspecten te investeren. Dit werd geen succes. Men begreep de samenhang niet en men beschouwde dit als een commerciële actie van het energiebedrijf.